રવિવાર, 28 ઑગસ્ટ, 2016

સાચી વાત...

બહુ જ સાચવીને રાખી છે મેં મારી જાતને;
એથી જ થયા રાખે છે ચિંતા આખી નાતને.

કોને કહેવું? શા માટે કહેવું?  હવે કોઈ કહો;
કોણ સમજે અહીં આજકાલ સાચી વાતને?

એકાદ પળ મળે મને મારી સાથ ગુજારવા;
મારે તો પોઢી જવું છે યાર, ઓઢી નિરાંતને.

ચિંતા અંતની કરતા રહ્યા હશે સતત એઓ;
અટકાવી રાખી એથી એમણે શુભ શરૂઆતને.

હતું કાચનું તો થઈ ગયા એનાં ટૂકડે ટુકડા;
દિલ પચાવી ગયું હસતા હસતા આઘાતને.

હવે મારું તો જે થવાનું છે એ જ થશે સનમ;
બસ તમે સાચવો તમારા નાહકના ઉત્પાતને!

પૂછશો તો કહી દેશે પથારી પરની કરચલીઓ;
કેવી રીતે વિતાવું છું મારી હર માતમ રાતને!

બહુ લખ્યું નટવરે તો પણ સાવ ઓછું પડ્યું;
ઢાળી ન શક્યો શબ્દમાં કદી એ જજબાતને!!


ટિપ્પણીઓ નથી:

ટિપ્પણી પોસ્ટ કરો

આપના હર સુચનો, કોમેન્ટસ આવકાર્ય છે. આપનો એ બદલ આભારી છું