સુફિયાના...

પીવા  માટે ય ખૂટી પડ્યા છે  હવે  બહાના;

રોજ રોજ  હવે હું બદલ્યા કરું  છું મયખાના.

બહુ પીધા રાખ્યું છે તારી નશીલી આંખોથી;

સાકી,  આજ છલકાવી દે સહુના  પયમાના.

શરાબ છે,  કંઈ ગંગાજળ નથી પીધું અમે;

થોડું પીઓ કે વધુ, કદમ તો ડગમગવાનાં.

શમાને બુઝાવી સાકી, હટાવી દે તું  નકાબ;

છીએ અમે તારા રૂપ પર જલતા પરવાના.

અમે તો પીતા આવ્યા  બુંદ  બુંદ અધરોથી;

ભલે એમ બદલાય જાય  કેટલાંય જમાના.

જરાક જો કદી જામ છલકાયા કે ટકરાયા;

એટલી વાતમાં થઈ જાય મોટા અફસાના.

આ અસર સાકીની છે કે પછી છે એ મયની;

નવટાંક પીધા પછી બને માહોલ સુફિયાના.

વાત નટવરની સાવ નિરાલી આ દુનિયાથી;

એ દિવાનો,પાછળ એની ભમતા રહે દિવાના.

ઇશ્ક એ જ ઈમાન...

બેપનાહ ઇશ્ક જ એનો ઈમાન છે;

બાકી દિલ મારું બહુ બેઈમાન છે.

તું છે તો હું છું ને હું છું તો તું છે;

આમ જ હું ને તું બન્ને સમાન છે.

ભલે તારી પાસે નજરોનું તીર છે;

તો મારી પાસે જ એની કમાન છે.

તારા અમર ઇશ્કનું ગરૂર છે મને;

અને મારા પ્રેમનું તને ગુમાન છે.

એક વાર તો ફરમાવીને જોઈ લે;
કરીશ પૂરા જે અધૂરા અરમાન છે.

તું માને યા ન માને તારી મરજી;

મને ન ભૂલીશ, મારું ફરમાન છે.

હું નથી કહેતો તને,તું ન કહે મને;

એકબીજા પ્રત્યે આપણને માન છે.

ક્યાં સુધી રહીશું પારકા ઘરે હવે?

હરેક ઘડી બે ઘડીના મહેમાન છે.

નથી રહી ફિકર નટવરને હવે તો;

એની સાથ તો સદા ય રહેમાન છે.

કેવી રીતે ઊંઘશો?

તકિયા નીચે રાખીને  મારી યાદ, કેવી રીતે ઊંઘશો?
કોઈ ન સાંભળે તમારી ફરિયાદ,  કેવી રીતે ઊંઘશો?


વાદળો ગરજશે, વીજળી  ચમકશે, અંધારૂં ય ઘેરાશે!
આંખમાંથી ઓચિંતો થશે વરસાદ, કેવી રીતે ઊંઘશો?


સપનાંઓ છળશે, એકલતા મળશે, ને પથારી કરડશે!
ખુદમાંથી કરી મને બિલકુલ બાદ, કેવી રીતે ઊંઘશો?


વસમી વાસનાઓ ઢંઢોળી, અસીમ ઇચ્છાઓ ઓઢીને;
અધૂરી રાખીને તનમનની મુરાદ,  કેવી રીતે ઊંઘશો?


તારાઓ ગણાય જશે સહુ, ચાંદ ઊગીને આથમી જશે;
કરશે ખામોશી તમારી સાથે સંવાદ, કેવી રીતે ઊંઘશો?


શ્વાસ ઉચ્છવાસ સાથે સતત લડશે, નિસાસા ય નંખાશે!
ખુદને ઇશ્કમાં કરીને સાવ બરબાદ, કેવી રીતે ઊંઘશો?


તન તડપશે, મન તરફડશે ને આગ દામનમાં લાગશે;
દબાવી ઊછળતો ઊનો ઊનો ઉન્માદ,કેવી રીતે ઊંઘશો?


શબ્દ શબ્દ અક્ષર અક્ષર નટવરની કવિતાના છે તમારા!
ધડકનો દિલની કરશે ઇર્શાદ ઇર્શાદ, કેવી રીતે ઊંઘશો?