તમારી યાદોનું તોરણ બારણે લટકાવી બેઠો છું.
તમારા ગયા બાદ સમયને અટકાવી બેઠો છું.
મળ્યા કરતા હતા જે નદીના કિનારે ક્યારેક
એ નદીના જળમાં મારા આંસું વહાવી બેઠો છું.
કંઈ નથી મારી પાસે;નથી હવે કોઈ મારી સાથે
પ્રિયે,તમારા માટે મારૂં તૂટેલ હૈયું લાવી બેઠો છું.
અંધારૂ થઈ ગયું હવે આ સુર્ય ઊગ્યા બાદ
રોશની માટે ઝુંપડી મારી સળગાવી બેઠો છું!
તમે આપેલ ઝખમો ન રૂઝાય જાય કદી સનમ
એથી ‘નટવર’ એના પર હું મીઠું લગાવી બેઠો છું.
ટિપ્પણીઓ નથી:
ટિપ્પણી પોસ્ટ કરો
આપના હર સુચનો, કોમેન્ટસ આવકાર્ય છે. આપનો એ બદલ આભારી છું