નટવર મહેતાનો કવિતા કિલ્લોલ...

યારી છે.....

2012-02-15T21:41:00.000-05:00

આંખ સાથે આંસુની સારી વફાદારી છે;
એક ટપકે, બીજું આવવાની તૈયારી છે.

રહેવા દે વાત દિલની કહેવાની દોસ્ત;
એ સમજે એટલી ક્યાં સમજદારી છે?

વાત વાતમાં મારી વાત કરે સખીઓને;
ચાલો આટલી તો એમની તરફદારી છે.

નજર પહોંચે ત્યાં સુધી જોતો રહું છું હું;
એક ઝંખના એના દર્શનની પરબારી છે.

રોજબરોજ સવાર સાંજ ફેરા કરું ગલીના;
કદી તો ખૂલશે ભલે આજે બંધ બારી છે.

નસીબ મારા,કેવી રીતે રહું તારા ભરોસે?
તારી તો હર હલચલ સાવ અણધારી છે.

હળવેથી ઊંચકશો અરમાનોનો જનાજો;
ભલે લાગે ખાલીખમ,તો ય બહુ ભારી છે.

લખતા લખતા બસ લખાય જાય નટવર;
હરેક શબ્દ સાથે મને ય ખાસી યારી છે.

શું નવાજૂની છે?

2012-02-12T21:21:00.000-05:00

લોકો મળે ત્યારે પૂછે છે મને યાર, શું નવાજૂની છે?

શું કહું હું સનમ? કહું કે તારા વિના જિંદગી સૂની છે.

ન પૂછ તું દોસ્ત મને કેવી છે મારી વહાલી સનમ?

શું કહું તને?એના જેવી બીજી ક્યાં કોઈ માનુની છે!

જાગતો રહું રાતભર પડખા ફેરવી કંટક શૈયાએ હું;

એમ તો પથારી મારી સુંવાળા શીમળાના રૂની છે.

દોસ્ત બની બની મળ્યા રાખ્યા છે મને મારનારા;

કેવી રીતે હું કહું કે મારો જ જિગરી મારો ખૂની છે!

નથી અટકતો સમય કોઈની રાહ જોઈને દોસ્ત મારા;

આ જ પળ છે તારી, વીતી ગયેલ હર પળ જૂની છે.

જળ ઝાંઝવાનું ઊડી ગયું છે વાદળ બની અવકાશમાં;

બળબળતાં સળગતા રણમાં આજ હવા વધુ ઊની છે.

કેવી રીતે વિતાવવો આ કપરો સમય એકલા એકલા?

ઓ કાળ દેવતા મારા, તારી તો હર ચાલ દો દૂની છે.

કરવી હોય એ કરો સજા મને દોસ્તો,મંજૂર છે એ મને;

ઇશ્કમાં આમ એકલા એકલા જીવવું સાવ ગેરકાનૂની છે.

કરતો રહું ખુદની સાથે સનમ તારી જ વાતો તન્હાઈમાં;

મિત્રો ભલે કહેતા રહે દિવાનો નટવર તો સાવ ધૂની છે.

શું વીતી છે??

2012-02-12T06:19:00.000-05:00

ન પૂછ સનમ,ઇશ્કમાં મારા પર શું વીતી છે;

ખુદને હારીને મેં તો તને માંડ માંડ જીતી છે.

જ્યાં નિહાળું ત્યાં તને નિહાળું ને તું ભાળે મને;

આપણા બન્નેની સનમ,સાવ અનોખી પ્રીતિ છે.

સમજી જાય છે લોકો મારી હાલત તને જોઇને;

તારી બે અફીણી આંખોમાં મારી આપવીતી છે.

ફરતો રહું છું હરદમ હું તો તારી જ આસપાસ;

તારી નશીલી નજર જ હવે મારી પરિમિતિ છે.

ખોટા પડ્યા રાખ્યા મારા પ્રેમના સહુ પ્રમેય;

જિંદગીમાં સહુથી કઠિન પ્રેમની આ ભૂમિતિ છે.

બે ઘાયલ દિલને ભેળવે છે ક્યારેક ભગવાન;

ને કરી દે વિખૂટાં,આ તો સરાસર અનીતિ છે.

કેવી રીતે કરે નટવર બયાં એ ઇશ્ક નજમમાં?

ઇશ્કની ય ક્યાં કોઈ સીમિત અથ થી ઇતિ છે?

દવ દિલમાં લગાવીને

2012-02-09T22:13:00.002-05:00

તમે તો જતા રહ્યા દવ દિલમાં લગાવીને;
કેવી રીતે નીકળું હવે હું ખુદને બચાવીને?

કેદ કરી દીધો મને આપના ઉરની અંદર;
કહો તો ખરા ક્યાં ફેંકી દીધી છે ચાવીને?

મેં સહજ હાથ મેળવ્યો હતો આપની સાથે;
જતા જતા તમે તો લઈ ગયા મારા ભાવિને.

ડૂબી જશો એક દિ ખુદ આંસુના દરિયામાં;
યાદમાં મારી આંખોમાં આંસુંઓ છલકાવીને.

નથી રાત પડતી નથી દિવસ ઊગતો હવે;
ગયા છો તમે મારો સમય સાવ અટકાવીને.

ભલે કહેતો રહે ગુલઝાર દિલ તો બચ્ચા હૈ;*
દિલ મારું નથી માનતું, મેં જોયું સમજાવીને.

લઈ રહ્યા છો આ કેવી મજા તમે રોજ રોજ?
આમ નવી કવિતા નટવર પાસે લખાવીને!

(*ગુલઝારજીની બેમિસાલ રચના दिल तो बच्चा है जी…ના સંદર્ભમાં)

ફરે

2012-02-09T22:10:00.000-05:00

અહિં આંખોમાં કોઈ જળ લઈને ફરે;

અહિં આંખોમાં કોઈ છળ લઈને ફરે

કોણ જાણે ક્યાં વરસી પડશે આજે;

કેશ ઘટામાં કોઈ વાદળ લઈને ફરે.

સરનામાં વિનાની છે જિંદગી સૌની;

હર શખ્સ કોરો કાગળ લઈને ફરે.

દરિયો ભરીને કોણ રડે છે હવે અહિં?

પળ બે પળ અહિં ઝાકળ લઈને ફરે.

લાગણીઓના જંગલમાં પ્રેમ શું છે?

તૂટેલ સંબંધ ખૂટ્યા અંજળ લઈને ફરે.

રણની આ તરસ ય કેવી છે નટવર?

બળતી બપોરે એ મૃગજળ લઈને ફરે..

નથી

2012-02-07T22:17:00.000-05:00

તૂટેલ મારા આ દિલની હવે કોઈ મરામત નથી;
કમબખ્ત તૂટેલ દિલ સાથે જીવવાની આદત નથી.

કેમ જીવી રહ્યો છું ખંડિત દિલ સાથે હું તો હસીને?
દોસ્તો આનાથી અદભુત તો કોઈ જ કરામત નથી.

લઈ લીધું ઘાયલ દીધું દિલ મારું હસતા હસતા;
દિલ એમનું મને આપવાની એની દાનત નથી.

હરદમ કરતી રહે છે એ મનોમન મારા વિચારો;
રૂબરૂ મળે તો કહે મારી સાથે એને ચાહત નથી.

આયનો દેખાડે મારા ચહેરાની બદલે ચહેરો એનો;
એને લાગે મારામાં ને એનામાં કોઈ તફાવત નથી.

વીસરી ગઈ તું સનમ સહજતાથી તો શું થયું?
જીવી જઈશ હું, તારું વીસરવાનું કયામત નથી.

આગનો દરિયો છે ઇશ્ક ને ડૂબીને પાર થવાનું;*
કહ્યું છે ‘જિગરે’ આવું કંઈક,મારો આ મત નથી.

નથી જતો હું મંદિરે ન કદી જાઉં હું તો મસ્જિદે;
મારે તો ઇશ્કથી મોટી કોઈ બીજી ઇબાદત નથી.

હારી ગયો છું ખુદની સાથે લડતા લડતા હું હવે;
મને મારા સિવાય કોઈ પણ સાથે અદાવત નથી.

સૂતો છે નટવર કબરમાં ખૂલી આંખે કફન ઓઢી;
મર્યા પછી ય દોસ્તો એને તો કોઈ રાહત નથી.

(જનાબ જિગર મુરાદાબાદીજીના શેર પરથી અભિપ્રેરિતઃ
ये इश्क नहीं आसां इतना समज लिजे
ईक आगका दरिया हे और डूबके जाना है॥)

દિલની તરજ

2012-02-07T22:16:00.000-05:00

ન જાઉં હું તો કાશી મથુરા, નથી કરવી મારે હજ;
મારે શિરે ચઢાવવી છે બસ સનમ તારી ચરણરજ.

નથી જોવું કાશી મથુરા,નથી જોવું મારે વૃંદાવન;
જ્યાં જ્યાં પડ્યા પગલા એના ત્યાં જ મારું વ્રજ.

સાંભળ મારા દિલની ધડકન જરા ધ્યાન દઈ તું;
હર ધડકનોમાં સંભળાશે તારા જ દિલની તરજ.

ભલે સનમ મને તું યાદ કરે ન કરે કદી ભાવિમાં;
તને હરદમ યાદ કરવાનું મારે તો છે સાવ સહજ.

નીંદર વેચી બન્યો છું હું તારા સમણાંનો સોદાગર;
કેવી રીતે ઉતારુ હું તારા ઇશ્કનું અણમોલ કરજ?

ઇશ્ક મારો છે પાવન પવિત્ર,મારો તો એ જ ધરમ;
સનમ મારા આ પાવન પ્યારમાં નથી કોઈ ગરજ.

ન કરો કોઈ ઉપાય, બસ કરો દસ્તો હવે તો દુઆ;
મટે ન કદી ય નટવરનો ઇશ્કનો જીવલેણ મરજ.

લગાવ રાખ

2012-02-07T22:15:00.000-05:00

ભલે રહે દૂર દૂર પણ થોડો લગાવ રાખ;
સપનામાં તો સપનામાં, તું આવજાવ રાખ.

કોણ જાણે ક્યારે આવી ચઢે ભરતી રણમાં;
બળબળતાં રણના કિનારે તારી નાવ રાખ.

ગમવા લાગશે પ્યારમાં પડેલ હર જખમ;
એક મનગમતો હરદમ દૂઝતો ઘાવ રાખ.

વહી જશે લાગણીના પુરમાં જિંદગી ક્યાંક;
ઉછાળા મારતી લાગણીઓ પર દબાવ રાખ.

નદી નાવ અને સંજોગ બદલાતા રહે હંમેશ;
ભરતી અને ઓટમાં સરખો તું સ્વભાવ રાખ.

જિગરમાં હોય જખમ,દિલમાં હોય ભલે દર્દ;
ચહેરા પર નટવર ખુશીના તું હાવભાવ રાખ.

જીવી રહ્યો છું

2012-02-07T22:14:00.000-05:00

ફરી તને મળવાની ચડસ લઈને જીવી રહ્યો છું;
તારી મધુરી યાદની જણસ લઈને જીવી રહ્યો છું.

પી ગયો છું ઇશ્કની આગનો દરિયો આખે આખો;
તારા સુંવાળા સ્પર્શની તરસ લઈને જીવી રહ્યો છું.

હમણાં આવું કહી કદી ન આવી તું ફરી જિંદગીમાં;
પળ લાગે યુગ એવા વરસ લઈને જીવી રહ્યો છું.

જાગતી આંખોમાં આંજ્યા મેં રંગબેરંગી ઉજાગરા;
ચારે તરફ તેજોમય તમસ લઈને જીવી રહ્યો છું.

ભલે તું નથી આજ મારી આસપાસ તો શું થયું ?
હું તો તને મારી અરસપરસ લઈને જીવી રહ્યો છું.

શબ્દોમાં પૂર્યા છે પ્રાણ નટવરે જીવ આપીને તને;
કવન કરવાનો અદભુત રસ લઈને જીવી રહ્યો છું.

એ નામને

2012-01-01T09:47:00.000-05:00

બે નજર ચાર થઈ, પડી ગઈ ખબર આખા ગામને;
કરવા લાગ્યા વાતો ચોરે ને ચૌટે પડતું મૂકી કામને.

આંસું પી પીને હું તો બુઝાવીશ ભવોભવની પ્યાસને;
દોસ્ત હવે લઈ જા કદીક તેં આપેલ ગળતા જામને.

એને મળ્યા પછી શું થઈ ગયું મને સમજ નથી પડી;
બસ શ્વાસે શ્વાસે રટતો રહું હું તો એના જ એક નામને.

ચાખી ચાખીને રાખ્યા હતા થોડાંક બોર જે શબરીએ;
એઠાં બોર વધારે મીઠા ને મધુરા લાગ્યા હતા રામને.

પ્રેમ રાધાનો કેવો અદભુત બંસરીને થાય એની ઈર્ષા;
કેમ યાદ કરે રાધાને સૌ પહેલાં,પછી યાદ કરે શ્યામને!

જમાનો ય હવે બદલાય ગયો છે સાવ વિના કારણે;
મળે જે વધુ સન્માન આજકાલ એક સાવ બદનામને,

મારી લખેલ રચનાઓ બધી હંમેશ તમારી છે સનમ;
શું ફેર પડે? મક્તામાં નટવર લખે ન લખે એ નામને.

છે

2011-12-31T11:24:00.000-05:00

લખવું એમના રૂપ વિશે કંઈક, દોસ્ત,બહુ કઠિન છે;
બસ એ જ એક એ દુનિયામાં સહુથી વધુ હસીન છે.

રૂપની રાણી, મારા સપનાંની છે એક મલિકા એઓ;
હર અદા એમની નિરાલી, દિલધડક ને કમસિન છે.

રૂપનો એમનો એવો જાદુ છવાયો મારા મન પર;
જગમાં હર હસીનાઓ મને તો લાગે સાવ હીન છે.

એમના નામે ધડકતું જ રહે આ દિલ મારું ધક ધક;
મારા ઘાયલ દિલની હર ધડકનો એમને આધીન છે.

એમના વિના કોણ જાણે કેવા તે અહીં મારા હાલ છે;
તરફડું હર પળ જાણે જલની બહાર કોઈ મીન છે.

એક ધડકન ,એક વિચાર, એક શ્વાસોશ્વાસ છે અમારાં;
ભલેને તનમન અમારાં જોજને દૂર દૂર સાવ ભિન છે.

ચેન મને હવે એક પળ નથી,એમ કંઈ સુજતું ય નથી;
બસ એમના વિચારો,એમના જ ખયાલો નિશ દિન છે.

બહુ લખ લખ કરતો રહે છે નટવર હરદમ એમ તો;
એમના વિશે કંઈક લખવા માટે કલમ મારી દીન છે.

બહુ કઠિન છે

2011-12-30T21:15:00.002-05:00

લખવું એમના રૂપ વિશે કંઈક, દોસ્ત,બહુ કઠિન છે;
બસ એ જ એક એ દુનિયામાં સહુથી વધુ હસીન છે.

રૂપની રાણી, મારા સપનાંની છે એક મલિકા એઓ;
હર અદા એમની નિરાલી, દિલધડક ને કમસિન છે.
રૂપનો એમનો એવો જાદુ છવાયો મારા મન પર;
જગમાં હર હસીનાઓ મને તો લાગે સાવ હીન છે.

એમના નામે ધડકતું જ રહે આ દિલ મારું ધક ધક;
મારા ઘાયલ દિલની હર ધડકનો એમને આધીન છે.

એમના વિના કોણ જાણે કેવા તે અહીં મારા હાલ છે;
તરફડું હર પળ જાણે જલની બહાર કોઈ મીન છે.

એક ધડકન ,એક વિચાર, એક શ્વાસોશ્વાસ છે અમારાં;
ભલેને તનમન અમારાં જોજને દૂર દૂર સાવ ભિન છે.

બહુ લખ લખ કરતો રહે છે નટવર હરદમ એમ તો;
એમના વિશે કંઈક લખવા માટે કલમ મારી દીન છે.

મારી Desire

2011-12-30T06:41:00.001-05:00

મારા જેવા એક સીધા સાદા શખ્સને બનાવી દીધો શાયર;
બસ હરદમ એમના વિશે લખતો રહું એ જ છે મારી Desire.

નાજુક નમણી એમની અદા, મનમોહીની છે એમની છટા;
સ્પર્શ એમનો એવો જાણે પકડી ન લીધો મેં જીવતો Wire!

હું ન જીવતો રહું, ન મરી શકું, ન બળી શકું એમાં હું કદી;
જલતો રહું હરદમ, દિલમાં દોસ્ત કેવો સળગે છે આ Fire?

સાચવ્યું ન સચવાય કદી, એક યુવાની, બીજું પાગલ હૈયું;
સાચવ્યું બહુ તો ય એઓ કરી જ ગયા હૈયું મારું Acquire.

લખતા લખતા હું ય શિખી જઈશ કંઈક વધુ સારું લખતા;
બસ આમ જ સનમ. હરદમ કરતા રહેશો દિલને Inspire.

જનમ જનમનો સાથ આપણો,છે ભવોભવનો પ્યાર આપણો;
લીલીછમ લાગણીથી રાખીશું તાજો, ન થાય કદી એ Expire.

નથી પ્યાર નટવરનો બનાવટી,નથી એમાં કોઈ છળ કપટ;
દિલની વાત સમજો દિલથી, દિલથી કરું તમને હું Admire.

નિરાંતે બેઠો છું...

2011-12-28T05:33:00.000-05:00

સનમ,તું મારી જ છે એમ ધારીને નિરાંતે બેઠો છું;

જિંદગી મારી તારે નામે ઉધારીને નિરાંતે બેઠો છું.

ડૂબી ગયો ભલે હું મઝધારે બેપનાહ મહોબ્બતમાં;

નૈયાઓ કેટલાયની કિનારે તારીને નિરાંતે બેઠો છું.

એને મનાવવાની તો હજુ બાકી જ છે દોસ્ત મારા;

તને કેમ એમ લાગ્યું કે,પરવારીને નિરાંતે બેઠો છું?

સજાવી દીધી છે મનોહર તસવીર દિલની દિવાલે;

ઘરની ભીંતેથી છબી બધી ઉતારીને નિરાંતે બેઠો છું.

લાગી લાગી લાગી, પ્રેમ અગન લાગી તનમનમાં;

આંસુંથી પાવક પ્રેમ અગન ઠારીને નિરાંતે બેઠો છું.

જીતી ન શક્યો દિલ હું કોઈનું,ન જીતવા દીધો મને;

મારું અડિયલ હઠીલું હૈયું છેક હારીને નિરાંતે બેઠો છું.

છ ફૂટ બાય ત્રણ ફૂટની એક કબર પૂરતી છે દોસ્ત;

કોણ જીવે છે અહીં? ખુદને મારીને નિરાંતે બેઠો છું.

લખતા લખતા આ નટવર પણ થઈ ગયો લહિયો;

યાદમાં તારી મસ્ત નજમ મઠારીને નિરાંતે બેઠો છું.

આંસું ખારા.....

2011-12-27T12:04:00.000-05:00

આવ્યા છે આંખોમાં આંસું ખારા;
ને તો ય લાગે છે હવે એ સારા.

ન કોઈ આવે મને ખયાલ બીજા;
હર પળ કરું હું તો વિચાર તારા.

જેવી રીતે સ્મરતો રહું છું હું તને;
કદી તને આવે છે વિચાર મારા?

કેવી રીતે વિતાવું હું વસમી રાત?
પડે છે ઓછા ગણવાને આ તારા.

હળવેથી ઉતારશો મારા શિરેથી;
છે વજનદાર આ સપનાનાં ભારા.

પ્યાસા હોય એની વચ્ચે રહે અંતર;
તરસ્યા રહે બન્ને, છલકાતા કિનારા.

હસતા હસતા જાન લઈ જાય એ;
જે કદી હોય જાનથી વધુ પ્યારા.

કેવો હતો,કેવો થઈ ગયો નટવર?
કરે છે ચિંતા મારી દોસ્તો બિચારાં!

અંધારું ઝળહળી રહ્યું છે

2011-12-26T14:13:00.001-05:00

અંદરો અંદર કોણ મને સતત છળી રહ્યું છે?
ભીતર એક ખૂણામાં અંધારું ઝળહળી રહ્યું છે.

મનગમતું લોક વસતું રહે છે કોસ કોસ દૂર;
અણગમતું લોક મને રોજ રોજ મળી રહ્યું છે.

જ્યાં જ્યાં ચરણ પડ્યા હતા સનમ તમારા;
સજદામાં શિર મારું વારે વારે ઢળી રહ્યું છે.

દીધા ન આજે એમણે રૂપાળા દર્શન ઝરૂખે;
એમની ઝાંખી કાજ ટોળું ટળવળી રહ્યું છે.

ગયા છો એક વાર મળીને સનમ એવા તમે;
જીવન મારું પળે પળ બન્ને છેડે બળી રહ્યું છે.

એક તો જામ અધૂરું જિંદગીનું છલકાય ઘણું;
ને સનમ હવે એ ચારે તરફથી ગળી રહ્યું છે.

ઝંખનામૃત થીજી ગયું હતું કોઈને ચાહવાનું;
નજમ બની નટવર ધીમેથી ઓગળી રહ્યું છે.

.........था

2011-12-25T20:00:00.002-05:00

मेरा दिवानापन मेरा गुरूर था।
में आपका दिवाना ज़रूर था॥

आपने बहूत कहा न चाहो हमें।
खुद में ही चाहनेको मजबूर था॥

लगातेथे नहीं काजल आंखोमें।
मैं कभी उन आंखोका नूर था॥

उनकी याद,वो हसिन खयालसे
घायल दिलको बड़ा ही सुरूर था।

तोड दिया उसने दिल बरहेमने।
इशकमें जिसके चकनाचूर था॥

हो गया बदनाम दिल लगाके।
वरना दिलजलोमें मशहूर था॥

लिखता रहा नजम याद करके।
न जाने ईसमे किसका सुर था॥

साथ रहा सायेकी तरह हरदम।
वह शख्स फिरभी बहुत दूर था?

लगाई ठोकर हमे मृदुल पाँवसे।
उस पांवमे हमारा हि नूपुर था॥

दिलसे खेलना और उसे तोडना।
उनका दोस्त, यही दस्तूर था॥

कहेते है सभी खुदा हे रहम दिल ।
नटवर तेरे लिये वो भी क्रूर था॥

શું કરશો?

2011-12-24T07:56:00.000-05:00

સનમ, તમે હવે આ શરમ સાચવીને શું કરશો?
ઇશ્ક નથીનો આવો ભરમ સાચવીને શું કરશો?

ગુલાબી તમારો ચહેરો થઈ જાય છે લાલ લાલ;
સ્વભાવ તમે આવો ગરમ સાચવીને શું કરશો?

ભલે હોઠોથી ન કંઈ કહો તમે,આંખો બોલી પડશે;
મલાખી આંખોમાં એ મરમ સાચવીને શું કરશો?

મારા દિલના બદલામાં ન આપ્યું દિલ તમે તો;
આવી તે સાવ ગલત રસમ સાચવીને શું કરશો?

સીધા સાદા એક માનવને બનાવી દે એ દાનવ;
કહો મારા યારો,આવો ધરમ સાચવીને શું કરશો?

વહેંચવાથી વધે સુખ,વહેંચવાથી જ ઘટે છે દરદ;
દિલમાં દૂઝતા પ્રેમના જખમ સાચવીને શું કરશો?

વાઈન વિસ્કિ વોડકા બ્રાન્ડી ભરપૂર માણ્યા છે મેં;
મિત્રો પરમ, તમે આ રમને સાચવીને શું કરશો?

મહેફિલ કરી રહી છે તકાજો કોઈ સારી રજૂઆતનો;
તો મનમાં સ્ફુરેલ તાજી નજમ સાચવીને શું કરશો?

આવતા જતા હસતા હસતા ઠોકરે મારી જશે હૈયાને;
નટવર, હૈયું આવું તમારું નરમ સાચવીને શું કરશો?

आधी अधूरी थी

2011-12-22T21:57:00.000-05:00

कुछ इश्क था कुछ मजबुरी थी।
साथ चले पर मीलोंकी दूरी थी॥

न करी बात हमने कभी होठोंसे।
आंखोने करी बात, जो जरुरी थी॥

रातभर रोया है आशिक आपका।
सुबह सुबह ईस लिये बेनूरी थी॥

जिगरी ही कर गया कतल मेरी।
सीनेमें मेरे उसकी ही छुरी थी॥

मिलकर न मिल पाया सनमको।
क्या करे? किस्मत मेरी बुरी थी॥

कहता रहा श्ख्ससे नटवर कहानी।
लिखी जो खुदाने,आधी अधूरी थी॥

2011-12-21T21:03:00.000-05:00

હુકમનાં હરેક પાનાં હરીફના હાથમાં આપી રમતો રહ્યો;

ઓ મિત્ર મારા, આમ જ જગમાં હું સહુને ગમતો રહ્યો.

શીખવી જાય છે હર શખ્સ કંઈક નવું નવું આવતા જતા;

મળ્યા જે અજનબીઓ સર-એ-રાહ, સહુને નમતો રહ્યો .

કદીક તો મળશે મંજિલ મહોબ્બતની યું હી ચલતે ચલતે;

પ્રેમનો માર્ગ છે સુરાનો તો ય ભોમિયા વિના ભમતો રહ્યો.

મીઠા ઉજાગરા બની મધરાતે ઊગ્યો સુરમઈ આંખોમાં;

રતાશ બની સવારે એ ભીની આંખોમાં આથમતો રહ્યો.

સજાવ્યા છે જખમોને ગુલદસ્તાની જેમ દિલની દીવાલે;

મળ્યું સુખ, દુઃખના દરવેશમાં,હસી હસી ખમતો રહ્યો .

ઓગાળી આંસુમાં એકલતાને અમૃત બનાવી પીધું નટવરે;

અને એના હસીન ખયાલોની પકાવી ખીચડી જમતો રહ્યો.

જવાની તો જવાની છે

2011-12-21T12:41:00.000-05:00

હું ય જાણુ સનમ મારી આ જવાની તો જવાની છે;

કોઈ ગમે એટલું રોકે, તારા તરફ જ એ જવાની છે.

ભવોભવ જોઈ છે રાહ તારી, ભવોભવ હજુ જોઈશ;

એટલું તો કહી દે,કયા ભવમાં તું મને મળવાની છે?

ડૂબી જઈશ એક દી આંસુની નદીમાં તરતા તરતા;

ને લાશ મારી તારા ઈંતેજારમાં કિનારે તરવાની છે.

તારો હું આશિક તો થઈ ગયો છું તારા વગર કહ્યે;

એક દી તું પણ મારા પ્રેમમાં દિવાની થવાની છે.

કોઈ શમા બુઝાઈ જતી નથી એમ તો વિના કારણે;

કેટલીક ગુસ્તાખી તો આ વહેતી તોફાની હવાની છે.

દુઆ કરો દોસ્તો, ન મટે મારો આ મરીઝ-એ-ઇશ્ક;

મરવા દો મને,મારે ક્યાં કોઈ જરૂર સારી દવાની છે?

આદત પડી ગઈ છે હવે આંખોથી પીવાની મને તો;

ન જાઉં મયખાને, સાકી ત્યાં પયમાના ધરવાની છે.

બહુ લખ્યું છે આ નટવરે તારી રાહમાં,તારી ચાહમાં;

એ કહે,મારા વિશે એક નજમ તું ક્યારે લખવાની છે.

એનું નામ પ્યાર છે

2011-12-21T12:38:00.000-05:00

મારી આખી વાર્તાનો એટલો સાર છે.

મારી જિંદગીનો તું જ એક આધાર છે.

દિલ આપીને મેં દિલ લીધું છે તારું;

સનમ આપણો ચોખ્ખો વ્યવહાર છે.

આંખો આંખોથી થવા દે વાત હવે તું;

હોઠોની વાતમાં ક્યાં કોઈ ભલીવાર છે?

સાચવીને મેળવજે નજર મારી સાથે;

તારી કાતિલ નજરમાં તીક્ષ્ણ ધાર છે.

થઈ જશે સહુ જખમ સાજા હવે મારા;

તારા સુંવાળો સ્પર્શ જ સારવાર છે.

શું છે તારામાં એવું સનમ કહી દે હવે;

કેમ મને તારું આકર્ષણ પારાવાર છે?

ક્યારેક તું આવી પડે સાવ અચાનક;

મારા ઉરના તો હંમેશ ખુલ્લા દ્વાર છે.

આપણી વચ્ચે વહેતી નદી સમયની.

એક પાર હું તો તું છેક સામે પાર છે.

શી ખબર આપણી વચ્ચે શું સંબંધ છે.

નટવર કહે કદાચ એનું નામ પ્યાર છે.

છે

2011-12-21T12:36:00.000-05:00

જરૂર એનામાં કોઈ એવું તત્વ છે;

રગરગમાં મારી એનું અસ્તિત્વ છે.

કહી દઉં એને કે હું તને ચાહું છું?

જવા દો,મારામાં ક્યાં વીરત્વ છે?

એક ઇશારો કાફી બયાં-એ-ઇશ્કમાં;

શબ્દોનું ક્યાં કોઈ હવે મહત્વ છે?

પથ્થરને ય બનાવી દે ભગવાન;

શ્રદ્ધામાં જરૂર એટલું તો સત્વ છે.

પ્રેમ પૂજા,પ્રેમ પ્રાર્થના,પ્રેમ વંદના;

પ્રેમ જગમાં સૌથી મોટું પરમત્વ છે.

કેમ છોડે નટવર શબ્દનો આ સાથ?

હવે તો શબ્દો સાથે જ મમત્વ છે.

શું કરું?

2011-12-18T10:03:00.000-05:00

એના એકના એક સરખાં સપનાં વાવીને શું કરું?
રૂબરૂ જે ન મળે તો સપનાંમાં બોલાવીને શું કરું?

જીવતો દાટી દીધો છે મને દુનિયાભરના બોજમાં;
હવે મારા માટે નવી સવી કબર ખોદાવીને શું કરું?

દોસ્તોએ હસી હસી દગા કર્યા રાખ્યા છે જિંદગીભર;
દાના દુશ્મનને એક વાર વિશ્વાસમાં લાવીને શું કરું?

હાથ છોડી ગયા, અધ સફરમાં સાથ છોડી ગયા જે;
એ બેવફા સનમ તરફ હાથ મારો લંબાવીને શું કરું?

ઉદાસીને બનાવી છે દાસી નથી કોઈની ખોટ ખાસી;
વીસરી ગયો હું હસવાનું તો તને હસાવીને શું કરું?

તાજા જખમોની આદત થઈ ગઈ છે હવે એવી મને;
દર્દ જ હવે દવા લાગે તો મલમ અજમાવીને શું કરું?

ઉઘરાણી ન કરો તમે હવે નટવર પાસે કોઈ નજમની;
ટેરવા ખરી પડ્યા એવા હાથે નજમ લખાવીને શું કરું?

जमानेसे

2011-12-18T10:01:00.000-05:00

रिश्ते नाते सब तोड आया हुं मैं जमानेसे
शाकी आज न जाने दे तु मुझे मयखानेसे॥

हमें पीलाना तु कभी कभी सुरमई आंखोसे
अच्छा हे सबको तु पीलाती रहे पयमानेसे॥

किसे याद रखुं मैं? किसे भुल जाऊं यहां?
जाने पहेचाने लोग भी लगते है अंजानेसे॥

जब बात निकलेगी तो दूर तलक तो जायेगी
ले रहे हे लोग मजा हमारे एक अफसानेसे॥

ऐसी चली हवा, बदल गया मंजर तेरे बीना
शहरके शहर लगते है अब हमें वीरानेसे॥

जाये तो जाये कहां? समजेगा कौन यहां?
तेरे शहरमेंभी सभी लोग रहेते है दीवानेसे॥

मिल जायेगी जिंदगी कभी युंही चलते चलते
जी रहा है नटवर छोटेसे एक ईसी बहानेसे॥

છે

2011-12-18T10:00:00.000-05:00

એક વાર લખ્યા પછી મેં ઘણી વાર મઠારી છે;
તો ય સાલી કિતાબ જિંદગીની બહુ નઠારી છે.

પ્રેમ અગન જલાવે છે દિલને અંદર કે બહારથી;
ઠૂંઠા આંસુંઓ વહાવી બહુ વાર માંડ મેં ઠારી છે.

ધીરેથી ઊંચકશો નનામી મારા તૂટેલ સપનાંની;
ભાંગ્યા તૂટ્યા સપના છે ને એ ય થોડા ભારી છે.

કદી નચાવે, કદી કુદાવે, કદી રડાવે,કદી હસાવે;
મારું માન દોસ્ત,કમબખ્ત જિંદગી બડી મદારી છે.

કરચલી ગણશો જો મારી પથારી પર રોજ સવારે;
જાણશો કે હસીન રાતો મેં પડખા ફરી ગુજારી છે.

વાહ વાહની આદત એવી થતી જાય છે નટવરને;
હોય શકે,એની અંદર પણ કોઈ બેશરમ ભિખારી છે.

મળે

2011-12-18T09:58:00.002-05:00

પ્રતિબિંબોના ટોળા એકલતામાં મળે;
ખુદ આપણી જાત આપણને ય છળે.

કહેવી છે કેટલી ય વાત એમને મારે;
આવીને અટકી જાય છે એ મારા ગળે.

અબોલાનું રાજ છે ઇશારાના નગરમાં;
શબ્દોને મેં બાંધ્યા છે મૌનની સાંકળે.

પડઘાય છે મૌનના અકળ પડઘાઓ;
સુના સુના પ્રેમનગરમાં કોણ સાંભળે?

ગમગીન સાંજે કેશરભીના સૂર્યની સાખે;
એમની મધુરી યાદોની બારાત નીકળે.

મનગમતાં લોક રહે છે કોસ કોસ દૂર;
ને અણગમતાં લોક જીવનમાંથી ન ટળે.

એમ લખાઈ જાય છે કોઈ નજમ નટવર;
શબ્દમાં થોડી લીલીછમ લાગણીઓ ભળે.

રૂઠેલ તકદીર

2011-12-18T09:57:00.000-05:00

જો મારી રૂઠેલ તકદીરને મનાવી શકું;
તો તને હું ભવોભવ મારી બનાવી શકું.

ખુલ્લી આંખે સૌ સુતા રહે છે દુનિયામાં;
કરે જો એ બંધ આંખો તો જગાવી શકું.

હું એક વાર નીકળી જાઉં એના દિલથી;
રસ્તો જાણી ગયો,હું ત્યાં ફરી આવી શકું.

થીજી રહી લાગણીઓ સમયના સથવારે;
એને પ્રેમથી સહેજ સ્પર્શીને હું તાવી શકું.

મારી આંખોમાં રમતું રહે એનું પ્રતિબિંબ;
આઈનો બની કદી એને કામ આવી શકું.

આપી દીધું સર્વસ્વ મેં એક નજારા માટે;
હવે જો એ કંઈ માંગે તો હું શું લાવી શકું?

સુના સુના ઘરની દીવાલોને હોય છે કાન;
મારી તન્હાઈની વાત એને સંભળાવી શકું.

મંજિલે ભલે નથી પહોંચી શક્યો નટવર;
પણ મંજિલનો રાહ સૌને હું બતાવી શકું.

થઈ ગઈ

2011-12-18T09:55:00.002-05:00

વિચાર એનો કર્યો ને જિંદગી મારી રૂપાળી થઈ ગઈ;
સાથ એનો મળ્યો ને મારે રોજ દિવાળી થઈ ગઈ.

હતા બહુ કપરાં ચઢાણ ને રાહ જિંદગીનો છે કઠિન;
હતી પથરાળ સડક એ આવ્યા ને સુંવાળી થઈ ગઈ.

જાગતા રહેવાનું છે એના એક સપનાંના ઈંતેજારમાં;
જાગતા રહેવાની જ રોજબરોજ રાતપાળી થઈ ગઈ.

દિવસ તો વીતી જાય મારા એના હસીન ખયાલમાં;
એના મેઘધનુષી વિચારોથી રાત અજવાળી થઈ ગઈ.

રોપ્યા છે એણે સપનાં, ઊછેરી છે વેલ એણે પ્રેમની;
ગુલબદન જીવનના ગુલશનની એ માળી થઈ ગઈ.

લખવા બેસે નટવર નજમ તો કદી અક્ષર ન સૂઝે;
સુઝાવ આપ્યો એણે અને નજમ નીરાળી થઈ ગઈ.

હાય રે!

2011-12-18T09:54:00.000-05:00

હાય રે! વાત સાકીની હું ન પાળી શક્યો;
જિંદગી આખી મયખાને ન ગાળી શક્યો.

હરેક રાહ જાય છે સનમ તારા ઘર તરફ;
એ તરફ જ હું મારા ચરણ ન વાળી શક્યો.

મળી રહ્યા છે દુશ્મનો દોસ્ત બની બનીને;
છેતરી ગયા સૌ, હું કોઈને ન ટાળી શક્યો.

બહુ બનાવી મુરત તારી પ્રભુ માનવે અહીં;
બસ તારી સાચી સુરત કદી ન ભાળી શક્યો.

આ લખવું લાગે બહુ સહેલુ એમ તો નટવર;
તો ય વાત દિલની શબ્દોમાં ન ઢાળી શક્યો.

સનમ સનમ સનમ સનમ સનમ

2011-12-18T09:53:00.000-05:00

સનમ સનમ સનમ સનમ સનમ;
હર જનમ મારી જ રહેશે તું જાનમ.

સનમ સનમ સનમ સનમ સનમ;
સાથ આપે તું,બદલી નાખું આલમ.

સનમ સનમ સનમ સનમ સનમ;
આંખો તારી યાદે છલકાય કાયમ.

સનમ સનમ સનમ સનમ સનમ;
તું જ મને હંમેશ દેખાઈ ચોગરદમ.

સનમ સનમ સનમ સનમ સનમ;
હું તારો,તું મારી કે’વામાં શું નાનમ?

સનમ સનમ સનમ સનમ સનમ;
યુગો યુગો રહીશું આપણે તો હમદમ.

સનમ સનમ સનમ સનમ સનમ;
તું જ મારી જિંદગી છે તું જ વ્હાલમ્.

સનમ સનમ સનમ સનમ સનમ;
તારો થવા લેશે નટવર બીજો જનમ.

નથી

2011-12-18T09:51:00.002-05:00

ભૂલવા જેવું જે હો એ કદી ભૂલી શકાતું નથી;
એના નયનોના સમુંદરમાં ડૂબી શકાતું નથી.

નશો આ પ્રેમનો ન પી શક્યો, ન માણી શક્યો;
કર્યો પ્રેમ તો ય એના પ્રેમમાં ઝૂમી શકાતું નથી.

થઈ ગયો કેદ એકલતાના એકદંડિયા મહેલમાં;
છે ઘણા ય ઝરૂખા તો ય સાલુ કૂદી શકાતું નથી.

પંખીડાને આ પિંજર જુનું લાગે, નવું પિંજર માંગે;
તૂટ્યું પિંજર ને છે પાંખ તો ય ઊડી શકાતું નથી.

સમયનો ચાકડો ફરતો રહે, ક્ષણ પછી ક્ષણ ઊતરે;
નટવર સમયના ચાકડે ચાકડે ઘૂમી શકાતું નથી.

કરે છે

2011-12-18T09:49:00.000-05:00

એક વિચાર બની કોણ આ મારા નાહક મનમાં ફર્યા કરે છે?
જિંદગી છે એક કાગળની હોડી,આંસુની નદીમાં તર્યા કરે છે.

જી ભરીને જીવી લેવાનું હોતું નથી અઘરું એમ તો ઓ યાર;
જીવવા માટે માણસ કેમ થોડું થોડું રોજ રોજ મર્યા કરે છે?

કેવી રીતે કાબુમાં રાખું? આ મનડું પણ છે બહુ અળવીતરું;
જે સદા વીસરી જવાનું હોય એને જ સદા એ સ્મર્યા કરે છે.

થયો છે જ્યારથી ઇશ્ક મને, નથી થતી કોઈ નશાની અસર;
સાકી કેમ હજુ તું મને પયમાના પર પયમાના ધર્યા કરે છે?

આ પુષ્પ સમયનું રહે છે તાજું ને તાજું હર હંમેશ દોસ્ત મારા;
ભલેને હર પળ એમાંથી એક એક ક્ષણ હરદમ ખર્યા કરે છે.

દિલમાં જે હોય વાત એ કદી હોઠે આવતી નથી આસાનીથી;
વાત દિલની ભરી મહેફિલમાં કહેતા હર શખ્સ કેમ ડર્યા કરે છે?

વેદના અને સંવેદના વચ્ચે ય નથી હોતું જાજુ અંતર નટવર;
આદત થઈ જાય પીડાની જો સંવેદના વેદના બની ઠર્યા કરે છે.

तकदीरमें

2011-12-18T09:34:00.000-05:00

तेरे हुश्नको सजाके रखा है हमने ईस तसवीरमें
लिखा था यही बेरहम खुदाने हमारी तकदीरमें॥

खुदको बचाके रखा हे सनम हमने कीसी तरह
पर करे कैसे कैद अपनी तन्हाईको जंजीरमें?

कैसे भूल गये सनम आप ईश्क-ए-हकीकतको?
लोग एक दिन ढूंढ लेंगे यही ईश्कको तहरीरमें॥

देखता रहेता हुं अपने हथेलीको युं हि बारबार
नाम तेरा कहीं तो लिखा है मेरे हाथकी लकीरमें॥

बहुत चाहा आप हो जाये हमारे जन्मोजन्मके लिये
हो न शके,कुछ कमी रही होगी हमारी भी तदबीरमें॥

ख्वाब ख्वाब ही रहेगा नटवर, था ख्वाब तो तूट गया
ख्वाबमें कुछ और होता है, कूछ और होता ताबीरमें॥

(तहरीर=अभिलेख, आलेख; ताबीर=परिणाम, अंजाम,

એક જ અભિલાષા

2011-12-18T09:29:00.000-05:00

મારી તો બસ હવે છે એક જ અભિલાષા;
ઊકેલું સનમ, કદી તારી આંખોની ભાષા.

મળવું હોય તો આવીને મળી જા જલદી;
પણ ન મોકલાવ અબોલાના આ જાસા.

કેવી રીતે જીતુ હું બાજી પ્યારની દોસ્ત?
અવળા પડી રહ્યા છે મારા હરેક પાસા.

થઈ ગયા છે અહીં દિલના ટુકડે ટુકડા;
ક્યાંક વહેંચાય રહ્યા છે ખુશીના પતાસાં.

આલમ તન્હાઈનો એવો વસી ગયો છે;
જિંદગી શું તારુ બીજું નામ છે હતાશા?

આંખોને તો પડી ગઈ આદત આંસુની;
હવે નથી કામ આવતા કોઈ દિલાસા.

જુની આંખે નવું નવું જોઈ રહ્યો નટવર;
જુના તખ્તે થઈ રહયા છે નવા તમાશા.

થઈ ગઈ

2011-12-18T09:26:00.003-05:00

નજર જે કદી દિલની આરપાર થઈ ગઈ;
એ જ નજર દોસ્ત, દિલનો કરાર થઈ ગઈ.

આવ્યા સનમ મારી આ જિંદગીમાં જે ઘડીએ;
બેરંગ આ જિંદગી મારી સદાબહાર થઈ ગઈ.

કરવાની હોય ગુફ્તગૂ ઇશ્કની છાને છપને;
હાય રે દોસ્ત, મારાથી એ ધરાર થઈ ગઈ.

તરસી’તી આંખો પ્રભુને નિહાળવા એક વાર;
જોઈ સનમ તને ઇચ્છા એ સાકાર થઈ ગઈ.

કોણ કહે પહેલાં હું તને પ્યાર કરું છું સનમ;
કહેતા કહેતા પ્રેમીઓમાં તકરાર થઈ ગઈ.

ગહેરા જખમ પર લગાવ્યું હળવે હાથે નમક;
જાલિમ કહે જાઓ,તમારી સારવાર થઈ ગઈ.

સન્નાટાઓનો ગુંજારવ પડઘાતો રહ્યો એવો;
તન્હાઈની દીવાલોમાં ય દરાર થઈ ગઈ.

આંસુમાં ઝબોળી કમલ લખી હર નજમ મેં;
એથી કહેવાતી કવિતા અસરદાર થઈ ગઈ.

ગઈ તું સનમ એવી રીતે મોં ફેરવીને હવે;
ખુશી નટવરની જિંદગીમાંથી ફરાર થઈ ગઈ.

સાવ કોરો ખત

2011-12-18T09:26:00.000-05:00

પોસ્ટ કરી દીધો છે સનમ તને સાવ કોરો ખત;
તું જ કહે છે તને ક્યાં છે એને વાંચવાને વખત?

પ્યારની બાજીમાં હું હારું કે તું જીતે,શું પડે ફરક?
છોડ સનમ ઇશારાની ને અબોલાની આ રમત.

થાક્યા હોવું ય જરૂરી છે સારી નીંદર માટે દોસ્ત;
પછી ભલે હોય મારી પથારી કે ઓશીકું સખત.

સપનાંના વેપારમાં નફા નુકશાનનું સરવૈયું કેવું?
જાગતી રાતો ને આવતી યાદોની હોય છે બરકત.

ખુદની સાથે લડવાનું તો ય ખુદની સાથે રહેવાનું;
આ કમબખ્ત જિંદગી ય દોસ્ત, છે એક પાણીપત.

થોડા શબ્દો, થોડા પ્રાસ, એકાદ મત્લો ને મક્તો;
એક નજમમાં શી રીતે લખે નટવર બધી બાબત?

હર અક્ષર

2011-12-18T09:23:00.000-05:00

થીજી ગયો છે હવે હર અક્ષર;
જેને હું વાંચ્યા કરું છું અકસર.

કેવી રીતે ચીતરું હું લાગણીને?
એ ય ક્યાં હોય છે કદી નક્કર.

મારો જ જનાજો છે સજાવેલો;
હું જ નથી ને છે મારો અવસર.

હર શખસના હાથમાં છે કુહાડી;
હર વૃક્ષ કાંપે છે હવે થરથર.

કહે છે સતાવે યાદ મારી એને;
ને એની આંખોમાં નથી ઝરમર.

પથ્થરમાં ય પુરી દે છે જે પ્રાણ;
કદાચ એને જ કહે છે સહુ ઈશ્વર.

જેને નિહાળવા જિંદગી થઈ પુરી;
ને એ જ મને જોવા નથી તત્પર.

સૂતો છે કબરમાં નટવર શાંતિથી;
વિચારે કેવું વીત્યું આખું જીવતર!

बहेलाते रहे

2011-12-18T09:18:00.002-05:00

बेखुदीमें जीको युं हि बहेलाते रहे
खयालमे आप आते रहे जाते रहे॥

आपको चाहनेकी सजा मिली हमे
आप हमको हर बार सताते रहे॥

जिंदगीमें युं होता रहा हे बार बार
हसनेकी चाहमें आंसू बहाते रहे॥

बिछड गये चलते चलते कारंवासे
फीरभी रास्ता सबको बताते रहे॥

जिन बातोको खुद नहिं समजे हम
यारों, आपको वो हम समजाते रहे॥

जहां जहां भी कदम रखे है आपने
सजदेमें हम सर अपना झुकाते रहे॥

न सुनी किसीने दास्तां-ए-महोब्बत
दिवारोंको हम कहानी सुनाते रहे॥

करते रहे वो कतल हमारे खाव्बोकी
जनाजा हसीन ख्वाबोका उठाते रहे॥

न करते थे बात नटवर कभी हमसे
तन्हाईमें मेरी नजम गुनगुनाते रहे॥

છે

2011-12-18T09:16:00.002-05:00

તારી ને મારી વચ્ચે ઓ સનમ, આ કેવો સંબંધ છે?
જેમાં પ્રેમનો થોડો થોડો ને વિરહનો ઘણો પ્રબંધ છે.

ન સાચવી શક્યા આપણે આપણા સ્પર્શને શરીરમાં;
સ્પર્શની સુંવાળપ હજુ મારા તનમનમાં અકબંધ છે.

તું નથી સાથ ને લાગે કે હર પળ મારી આસપાસ છે;
આ વહેતી હવામાં હજુ ય તારા તનબદનની સુગંધ છે.

જ્યાં જોવું ત્યાં હર જગા તને ને તને જ હું જોવું છું;
કોણ કમબખ્ત કહે છે સનમ કે આ પ્રેમ પણ અંધ છે.

તારા મનમોહક રૂપની એવી મુજ પર થઈ છે અસર;
તને જોયા બાદ બીજી હસીનાઓ તરફ જોવાનું બંધ છે.

હસતા હસતા એક દી તું રડતા ય શીખી જશે સનમ;
પ્રેમને ને પવિત્ર આંસુને ય અજબનો ઋણાનુબંધ છે.

વહેવા દે યાદમાં મારી આ આંસુઓને તારા ગાલ પર;
રોકે આંસુના પ્રવાહને એવો આંખોમાં ક્યાં કોઈ બંધ છે?

અતૃપ્ત ઇચ્છા,અધૂરાં અરમાનની લાશ ભલે હોય ભારી;
જનાજો સજાવી દે યાર, મારો ય ઘણો મજબૂત સ્કંધ છે.

લખી એમ તો સાવ નાનકડી આ નજમ નટવરે રક્તથી;
દિલથી વાંચજે દોસ્ત મારા, પ્રેમનો એ એક નિબંધ છે.

ન કર

2011-12-18T08:59:00.002-05:00

આઈનો સામે રાખી મને યાદ ન કર;
તારા પ્રતિબિંબ સાથે તું સંવાદ ન કર.

તું મને કરે પ્રેમ વધુ કે હું કરું તને;
જવા દે સનમ,ખોટો વિવાદ ન કર.

આંસુઓ છે ખારા પ્રેમના કે વિરહના;
આંસુનો આમ વારંવાર સ્વાદ ન કર.

પ્રભુ ય થઈ ગયો છે હવે તો બહેરો;
મંદિરમાં એના નામનો નાદ ન કર.

અલ્લા એ જ ઈશુ ને એ જ છે ઈશ્વર;
પ્રભુના નામે ખોટા દંગા ફસાદ ન કર.

પ્રેમના ગુન્હામાં કેદ કર દિલમાં મને;
સનમ બેવફા, મને તું આઝાદ ન કર.

જતા જતા ફરીને ન જોયું એક વાર;
એના વિશે ફરી ફરી ફરિયાદ ન કર.

પ્યારને તું પ્યાર જ રહેવા દે દોસ્ત;
પ્યારમાં પડી તું ખોટો ઉન્માદ ન કર.

નથી આવડતા છંદ કવિતામાં, ભલે;
ધુરંધરો સાથે નકામો વિખવાદ ન કર,

કોણ સમજશે નટવર તારી કવિતા?
લાગણીઓ ઠાલી તું બરબાદ ન કર.

દરિયો એક તરસનો

2011-12-18T08:52:00.000-05:00

ડૂબી ગયો કિનારે હું દરિયો એક તરસનો આખે આખો તરીને;
ઓ સનમ,હું તો બસ જીવી રહ્યો છું તારા પર રોજ રોજ મરીને.

જે હોય છે આપણા એ જ દઈ જાય છેહ સાવ જ સહજતાથી;
શ્વાસ લેતા અને છોડતા રહીએ જેને આપણા આપણા કરીને.

યશોદા કર્યા રાખે છે ચિંતા કાનો કેમ ન આવ્યો વૃંદાવનથી?
ગૈયા તો બધી આવી ગઈ પાછી વૃંદાવનથી કલ્પવૃક્ષ ચરીને!

આવ્યો જ્યારે કાનો ત્યારે પૂછ્યું માડીએ કેમ થયું મોડું કાનજી?
હસીને કહે કાનો રાધાએ સંતાડી દીધી’તી મારી વ્હાલી બંસરીને.

યહ ઇશ્ક નહીં હે આસાં કહા હૈ જિગરને* કુછ ઐસે સનમ મેરે;
કેવી રીતે કરશો ઇશ્ક? તમે તો જીવો જ છો બસ ડરી ડરીને!

જિંદગી આ આખી વિતાવી દઈશ તમારા એક જ ઇશારા પર;
આખરી વેળા જતી વખતે સનમ મને એક વાર જોશો ફરીને.

નટવરના જિગરીની જરૂર કોઈ મજબૂરી રહી હશે દોસ્તો મારા;
હસીને કરી કતલ મારી ભૂલી ગયો મારા સીનામાં એની છરીને.

(*જિગર મુરાદાબાદીનો શેર છે;
ये इश्क नहीं आसां इतना ही समज लिजे
ईक आगका दरिया है और डूबके जाना है॥)

तु सनम

2011-12-18T08:50:00.000-05:00

चाह कर भी कभी हमें न भूल पायेगी तु सनम
ढूंढ लो सारे जहांमें, हमसा न पायेगी तु सनम॥

रोनेसे नहीं कुछ हांसिल, आंखोकीभी है बरबादी
फिरभी इस तरह्से कितना रूलायेगी तु सनम?

दिल नादां है कि मानता ही नहीं कि तूट गया
घायल दिलके कितने टूकडे बनायेगी तु सनम?

घरकी दिवारो दरसे तो उतारली है तसवीरें हमारी
उससे अब दिलकी दिवारोको सजायेगी तु सनम॥

महेफिलमें तो खसुस कतराके चल देती हो तुम
तन्हाईमें हमारी नजमे गझले गायेगी तु सनम॥

आजमाके देखलो नटवरको जी चाहे आज तुम
छोडकर दुनिया हमारी पास आयेगी तु सनम॥

ફસાયો છું

2011-12-18T08:46:00.000-05:00

એના જુલ્ફની વળમાં ફસાયો છું;
ભ્રમર જેવો કમળમાં ફસાયો છું.

આદત અંધારાની થવા લાગી છે;
અંધ આંખે ઝળહળમાં ફસાયો છું.

ન છેતરાયો હું કદી ય કોઇનાથી;
લો દોસ્તો હવે પળમાં ફસાયો છું.

તરસ્યો છું યુગોથી મત્સ્યની જેમ;
એની આંખોના જળમાં ફસાયો છું.

ચાખ્યું આદમે જેમ એક સફરજન;
એવા જ પ્રેમ ફળમાં ફસાયો છું.

ખૂલી આંખે ન નિહાળ્યું મેં કંઈ;
હવે પ્રેમના પડળમાં ફસાયો છું.

બહાર કાઢો કોઈ નટવરને હવે;
એના સ્નેહના વમળમાં ફસાયો છું.

થઈ ગયા

2011-12-18T08:45:00.000-05:00

આવી એવી રીતે મારી જિંદગીમાંથી એઓ દૂર થઈ ગયા;
પળે પળ એમને જ યાદ કરવા અમે મજબૂર થઈ ગયા.

એઓ થાય કે ન થાય અમારા,ભલે જેવી એમની મરજી;
એમની એક નજરમાં અમે તો એમના જરૂર થઈ ગયા.

સ્પર્શ હતો એમનો એઓ કોમળ કોમળ નાજુક સોહામણો;
હતા પાસા વિનાના પથ્થર, હવે અમે કોહિનૂર થઈ ગયા.

સપનામાં આવી સતાવે,ન વીત્યું કદી એ દિલ પર વિતાવે;
છે તો એક માનુની,હવે એઓ મારી આંખોનું નૂર થઈ ગયા.

ન સમજ્યા એઓ અમારા ઘાયલ દિલની કોઈ પણ વાત,
અમારા લાડ પ્યારથી જ એઓ થોડા મગરૂર થઈ ગયા.

કોતરી કોતરી મારા જખમને બનાવી દીધું છે હવે નાસૂર;
થયો છે આ ઇશ્ક જ્યારથી દોસ્તો બધા બહુ ક્રૂર થઈ ગયા.

ન હતું નામ, ન હતી જરાસી ઓળખ નટવરની દુનિયામાં;
લખવા માંડ્યું છે અમે આ ઇશકમાં,અમે મશહૂર થઈ ગયા.

છે

2011-12-18T08:43:00.000-05:00

કદી કડવી, કદી મીઠી, જિંદગીને મેં તને ચાખી છે;
સુખ દુઃખ જે આપ્યું તેં હર ચીજ મેં તારી રાખી છે.

જલતો રાખ્યો છે દીપક પ્રેમનો સનમ તારા કાજ;
બુઝાવવા એને એમ તો વાતા વાયરા વૈશાખી છે.

દિલ હારી જિંદગી મેં ખોઈ નાંખી સ્નેહ સરોવરમાં;
જાળ સોનાની મેં ય દોસ્ત નાહક પાણીમાં નાંખી છે.

ન ટક્યું રૂપ કદી ન ટકે છે કોઈની જાલિમ જુવાની;
તો શીદને સનમ એની આપને આટલી તુમાખી છે?

ભલે આજ સાથ નથી સનમ તમારો તો શું થયું હવે?
કુદરતના હર હસીન નજારામાં તમારી જ તો ઝાંખી છે.

ખૂટ્યો દમ,તૂટ્યા કદમ મારા,હોય ભલે કપરાં ચઢાણ;
મળશે મંજિલ,સાથ મારી સનમની યાદોની બૈસાખી છે.

ન પૂછ તું સનમ તારા ગયા બાદ શી હાલત છે મારી;
હોવા જોઈએ જે રંગીન એ સપનાઓનો રંગ ખાખી છે.

ભલે નથી છંદ કે નથી વ્યાકરણની કોઈ ગતાગમ મને;
દિલથી વાંચો, મારી હર પંક્તિ સ્નેહથી લખેલ સાખી છે.

જીવી રહ્યો છે બસ નટવર હવે એના જ સહારે સહારે;
દોસ્તો, નજૂમીએ તો કિસ્મત એની બહુ સારી ભાખી છે.

છું

2011-12-18T08:41:00.000-05:00

સંબંધોની દીવાલે વારંવાર હું ચણાયો છું
ભીની ભીની લાગણીઓમાં હું તણાયો છું

એની મલાખી આંખોની માયાજાળ અજબ;
એની નજરના તાણાવાણામાં હું વણાયો છું.

આદત છે દર્દ છુપાવવાની દિલમાં મને;
મહેફિલમાં હંમેશ ખુશખુશાલ હું જણાયો છું.

વાવ્યા છે થોડા સપનાઓ એની આંખોમાં;
રડતી આંખોમાં રતાશ બની હું લણાયો છું.

મને વીસરવાનો ભલે આજ એઓ દાવો કરે;
એક સમયે એમના અંગતમાં હું ગણાયો છું.

કેવી રીતે ખુદને બચાવે હવે નટવર કહો;
એક મીઠી મધુરી મુસ્કાનથી હું હણાયો છું.

આવશે

2011-12-18T08:38:00.000-05:00

ન હતી ખબર કે આ જિંદગીમાં એવા ય મુકામ આવશે;
સંઘરેલ આંસુંઓ જ પ્યાસ બુઝાવવા મને કામ આવશે.

બેઠો છું લઈ હાટ થોડા સપનાઓને વેચવા બજારમાં;
છે ખંડિત સપનાઓ,પણ એનાં કંઈક તો દામ આવશે.

દોષ ન આપશો સાકીને, મારા દોસ્તો, ન પયમાનાને;
છું જ બદકિસ્મત,મારા હાથમાં તો ખાલી જામ આવશે.

જવું જ હોય આપને સનમ તો ભલા હું કેવી રીતે રોકું?
ખ્યાલોમાં આવતા જતા રહેશો,જીવવાની હામ આવશે.

દરવાજા વાસીને, બારીઓ બંધ કરીને અમે જોઈ લીધું;
નફ્ફટ એવી તન્હાઈ તો મળવા મને સરેઆમ આવશે.

લૈલા મજનૂ, શીરી ફરહાદ, રોમિયો જુલિએટ યાદ સૌને;
નવા ઇતિહાસમાં એક દી સનમ આપણું ય નામ આવશે.

ન જાઉં હું કદી કાશી મથુરા, ન કરું હું કદી તીરથ યાત્રા;
જ્યાં પડ્યા પડછાયા સનમનાં ત્યાં મારા ચારધામ આવશે.

જનાજો બરાબર સજાવો દોસ્તો નટવરનો આખરી વેળાએ;
મર્યો કે નહીં એ જોવા મને મારનારા મિત્રો તમામ આવશે.

તો સારું

2011-12-18T08:36:00.000-05:00

આંખો મારી અને એમની હવે મળી જાય તો સારું;
આ બેજાન મારી જિંદગી હવે ફળી જાય તો સારું.

હમણાં જ આવ્યા તો આપ જવાની વાત ન કરશો;
આપની વિદાયની એ વેળા હવે ટળી જાય તો સારું.

ગઈ જે પળો જિંદગીમાંથી,પાછી આવતી નથી કદી;
એમની સાથે ગાળેલ પળો હવે વળી જાય તો સારું.

હોઠોથી કહેવાની હવે ક્યાં કંઈ જરૂર રહી છે સનમ?
મારા ને તમારા ઉચ્છવાસ હવે ભળી જાય તો સારું.

આયનાની ય નજર લાગી જશે તમને સનમ કદી;
નિહાળી તમને આયનો ય હવે છળી જાય તો સારું.

સાકી તેં ભર્યા છે પયમાના,હું પી રહ્યો છું નજરોથી,
રગબેરંગી બધા પયમાના હવે ગળી જાય તો સારું.

મળીને જો જુદા જ થવાનું હોય સનમ આ જિંદગીમાં;
એ પહેલાં જ જિંદગી આપણી હવે ઢળી જાય તો સારું.

લખી રહ્યો છે નટવર જેના કાજ, ન કરે અસર એને;
દુઆ કરો યારો, કલમ મારી હવે બળી જાય તો સારું.

મળે

2011-12-18T08:34:00.002-05:00

હું ચાહું મારા દિલમાં તારો ધબકાર મળે;
બસ જ્યાં જાઉં ત્યાં થોડો આવકાર મળે.

તારી સાથે જ ભવોભવ જીવવાનું મળે
અને હર ભવ માણસનો અવતાર મળે.

ખામોશી પણ બોલતી રહે છે મારી સાથે;
વહેતી હવામાં તારો સુરિલો રણકાર મળે.

ગીતો હું ગાતો રહું તારા હર મહેફિલમાં;
અને વાહ વાહ કરતો કોઈ દરબાર મળે.

જ્યાં જ્યાં ખીલે કોઈ પુષ્પ કોઈ ડાળ પર;
ત્યાં ત્યાં સનમ મને તારો શણગાર મળે.

નથી જોઇતા રાજ કે નથી કોઈતા મહેલ;
બસ સનમ સાથે રહેવા નાનું ઘરબાર મળે.

આંખો બંધ કરે એની નટવર જ્યારે જ્યારે;
દરેક મારા સપનામાં તારો જ ચિતાર મળે.

નકારી છે

2011-12-18T08:33:00.000-05:00

જ્યારથી વાત સનમ તમે મારી નકારી છે;
આ જિંદગી મારી હવે તો બહુ અકારી છે.

એના કારભારમાં ય કોઈ ભલી વાર નથી;
ખુદા છે કે કોઈ ખાય બદેલો અધિકારી છે?

ટકે શેર ભાજી, ટકે શેર ખાજા વેચાય જ્યાં;
સોના જેટલું મોંઘું હવે તો સહુ તરકારી છે.

સજાવે બહુ, નચાવે એના નશીલાં નયનોને;
એમની આંખોમાં મારા સપનાની સવારી છે.

બધું જ છે તો ય લાગે છે જાણ કંઈ નથી;
હર વખત સતાવતી આ કેવી બેકરારી છે?

ન કરવા જેવું તું સાવ અચાનક જ કરે છે;
સનમ મારી, તારી અદા જાણે સરકારી છે.

હું જો એના તરફ સહેજ નજર ન કરું કદી;
એ કહે મને, તારી આ કેવી બેદરકારી છે?

એમ જ બહુ લખ્યા રાખ્યું આમ તેમ તો મેં;
લખી નથી શક્યો એ લખવાની લાચારી છે.

ન કહી શક્યો નટવર કદી એમને એ વાત;
હર વખત જે એમને મેં કહેવા વિચારી છે.

થઈ ગયો ફિદા એની હર ચાલ પર

2011-12-18T08:32:00.000-05:00

હું તો થઈ ગયો ફિદા એની હર ચાલ પર;
બેસાડ્યો એણે તલ રૂપે દરવાન ગાલ પર.

કરો છો કે નહીં તમે ય મને પ્યાર સનમ?
શરમાઈ ગયા એઓ મારા આ સવાલ પર.

હસીને હસીને તોડ્યું છે દિલ એમણે મારું;
તો ય નથી થતો શક એમના વહાલ પર.

તા તા થૈયા કરાવતો રહ્યો જિંદગીભર મને;
નાચતો રહ્યો હું ય આ સમયના તાલ પર.

થોડા આંસું, થોડી તન્હાઈ રહી ગઈ બાકી;
નવ કરશો કોઈ શોક હવે મારા હાલ પર.

નથી કરવા તો ય યાદ આવ્યા રાખે એઓ;
ક્યાં હોય છે કદી કાબુ કોઈનો ખયાલ પર?

ભલેને કોરી કોરી છે હવે આ જિંદગી મારી;
રહી ગયા છે થોડા દાગ દિલની દિવાલ પર.

લખતા તો સૌ કોઈને આવડે નટવર અહીં;
અમથો અમથો ન ખુશ થા તારી કમાલ પર.

અનોખો છે

2011-12-18T08:30:00.000-05:00

સનમ, તમારો આખો સમાજ આનોખો છે;
દિલ તોડીને હસવાનો રિવાજ અનોખો છે.

સંભળાયા રાખે પડઘાઓ એમના સુરના;
પ્રેમમાં હર તન્હાઈનો અવાજ અનોખો છે.

ભલે કર્યો દૂર પણ એમના દિલમાં રહું હું;
એમના પર દોસ્ત, મને નાજ અનોખો છે.

એક ઇશારામાં સમજી જાઉં દિલની વાત;
સનમ, મારો તો હર અંદાજ અનોખો છે.

ક્યારેક શોલા, ક્યારેક લાગો તમે શબનમ;
મળ્યા પછી મને તમારો મિજાજ અનોખો છે.

દરદ-એ-જિગરની નથી થતી પીડા અમને;
હર જખમનો એમનો ય ઇલાજ અનોખો છે.

આપના પગલે પગલે પુષ્પો બિછાવી દઈશ;
તમારો આ આશિક, બંદાનવાજ અનોખો છે.

થઈ રહી છે નટવરની દીવાનામાં ગણતરી;
ઇશ્કના રાજમાં મળેલ સરતાજ અનોખો છે.

चैन हमे अब तो एक पल नहिं

2011-12-18T08:26:00.002-05:00

चैन हमे अब तो एक पल नहिं
बस और कोई नई गल नहिं॥

लाज़िम था ईस दिलका तूटना
घायल दिलका कोई हल नहिं॥

एक ही नजरमें मारा डाला हमें
फिर भी यह कोई कतल नहिं॥

तय कर लीया आपने हमें भूलना
पर इरादा आपका अटल नहिं॥

आपको न याद किया हमने कभी
सनम मेरे, ऐसी कोई पल नहिं॥

दिलमें सजाया गम आपका हरदम
फिर भी आंखे मेरी सजल नहिं॥

प्यारको प्यार ही रहेने दो सनम
प्यार हे सच मेरा,कोई छल नहिं॥

जिक्र आपका न हो हमदम मेरे
ऐसी तो मेरी कोई गज़ल नहिं॥

आप ही नहिं नटवरकी जिंदगीमें
अब दिलमें कोई हलचल नहिं॥

ફર્યા છીએ અમે

2011-12-18T08:23:00.000-05:00

ન ગમતા ઘણાં ય સગપણ લઈને ફર્યા છીએ અમે;
વીસરાય ગયા જે વળગણ લઈને ફર્યા છીએ અમે.

આંખોમાં ભલે હોય ઘૂઘવતો એક દરિયો આંસુંનો;
દિલમાં કોરું કટ અફાટ રણ લઈને ફર્યા છીએ અમે.

કાગળની ઘણી હોડીઓ તરાવી હેતની હેલીમાં અમે;
સતત ખોવાયેલ પેલું બચપણ લઈને ફર્યા છીએ અમે.

જ્યાં જ્યાં નજર કરી તમને જ નિહાળ્યા છે અમે તો;
આ તે તમારું કેવું ગાંડપણ લઈને ફર્યા છીએ અમે?

રસ્તો મંજિલ અતો પતો શહેર ગામ શેરી કે મહોલ્લો;
તમારા ઘર તરફ જતા ચરણ લઈને ફર્યા છીએ અમે.

તમારી નશીલી નજર પડી હતી અમારા પર ક્યારેક;
જિંદગી જીવવાનું એ જ કારણ લઈને ફર્યા છીએ અમે.

સર પર બાંધ્યું રંગીન કફન તમારી હસીન યાદોનું;
સાથ બગલમાં હરદમ મરણ લઈને ફર્યા છીએ અમે.

આસરો કે સહારો ન આપ્યો જ્યારે જાલિમ દોસ્તોએ;
બસ આ ઠાલા શબ્દોનું શરણ લઈને ફર્યા છીએ અમે.

મતલાથી મક્તા સુધી નથી પુરી થતી ગઝલ નટવર;
દિલની વાતનું આ અવતરણ લઈને ફર્યા છીએ અમે.

આપી દે

2011-12-18T08:21:00.000-05:00

સાકી,આજ કાં તો વિસ્કિ બ્રાન્ડી કે રમ આપી દે;
પછી ભલેને તું મને દુનિયાભરના ગમ આપી દે.

નાના મોટા ઘા તો બહુ આપ્યા છે તેં દોસ્ત મારા;
હવે કદી ન રૂઝાય એવો દૂઝતો જખમ આપી દે.

મારા ઘાયલ દિલની વાત રહી ન જાય દિલમાં;
વગર કહ્યે સમજી જાય એવી એક સનમ આપી દે.

વિતાવી દઈશ આખે આખી જિંદગી એક સહારે;
કોઈ તો છે મારું એવો એક ખોટો ભરમ આપી દે.

ફૂલોથી ય છે વધુ કોમળ એમનો એ હસીન ચહેરો;
યાદમાં મારી ગુલાબી ગાલે થોડું શબનમ આપી દે.

સહરાની એક તરસ લઈ જીવી રહ્યો છું હું હરદમ;
કાં તો સનમના અધર કાં આબે ઝમઝમ આપી દે.

મંદિરમાં અદા કરું નમાજ, મસ્જિદે કરું હું આરતી;
ભગવાન મારા, હવે તું કોઈ નવો ધરમ આપી દે.

લખતા લખતા બહુ લખી નાંખ્યું નટવર હવે તો;
યુગો બાદ રહે યાદ એવી કોઈ નજમ આપી દે.

આપી દે

2011-12-18T08:20:00.000-05:00

ખુદા, સાથ મારા સનમનો તું હર કદમ આપી દે;
પછી ભલેને તું મને દુનિયાભરના ગમ આપી દે.

દિલ તોડી બે પ્રેમીઓના હસતી રહે છે આ દુનિયા;
આ બરહેમ દુનિયાને તું થોડીક તો શરમ આપી દે.

ઊકેલતા ઊકેલતા ઊકેલી નાંખીશ હું ય ક્યારેક;
એ કામણગારી આંખોમાં બધા ભેદભરમ આપી દે.

ભલે ઊતરી ગયો છું સાવ દુનિયાથી નજરેથી હું;
જીવી જઈશ,સનમ તું નિગાહ-એ-કરમ આપી દે.

પથ્થરના પ્રભુને સજીવ માની પૂજ્યા રાખું હરદમ;
પથ્થરના એ ખુદાને મારા જેવું હૈયું નરમ આપી દે.

દોસ્ત બની બની મળી રહયા છે મને મારનારા સૌ;
સીધો ચિતાએ ચડાવે એવો એક મિત્ર પરમ આપી દે.

ઓળખવા ખુદને ઓછી પડી આખેઆખી આ જિંદગી;
ખુદા આ જિંદગીમાં મને એક બીજો જનમ આપી દે.

બહુ જીવ્યો નટવર તારા અસીમ ઇંતેજારમાં સનમ;
એના નામના આજ તું સખીને ખોટા સમ આપી દે.

પા પા પગલી

2011-12-18T08:17:00.000-05:00

જ્યાં જ્યા પડી છે એમની પા પા પગલી;
મારું તો તીરથધામ બની ગઈ છે એ ગલી.

દિનભર ફરે દરબદર બેચેન મારા વિના;
રાતભર વિરહમાં વહાવે આંસું એ પગલી.

છે જ એવી એ માનુની, એક મનમોહિની;
જોતાં જ એને તનબદનમાં થાય ખલબલી.

શોધી શોધીને સુમનમાં હું તો થાક્યો છું;
કોણ જાણે ક્યાં સંતાડી સુવાસની ઢગલી!

બહુ સાચવ્યું તો ય ન સચવાયું મારાથી;
મારું ચેન, મારું ચિત ચોરી ગઈ મનચલી.

વસ્યો છે રૂંએ રૂંએ,થીજ્યો છે ટેરવે ટેરવે;
સ્પર્શ એનો મુલાયમ મુલાયમ મખમલી.

થતા થતા થઈ જશે ઇશ્ક એક વાર તમને;
હર શખ્સ લાગવા માંડશે અલ્લાનો વલી.

દુનિયાની કોને પડી છે હવે નટવર હવે?
હું ભલો, નજમ ભલી ને મારી સનમ ભલી.

છળ..

2011-12-18T08:05:00.000-05:00

આપી હતી કદી મેં એમને થોડી કાજળ;
એ જ લાવે છે હવે એમની આંખોમાં જળ.

પ્રેમની પ્યાસ એવી સતાવી રહી અમને;
છિપાવવા પ્રેમથી પીતા રહ્યા મૃગજળ.

પડ્યો છું હું એવો એમના પ્રેમમાં દોસ્તો;
પીડા છે અપરંપાર, કદી નથી વળી કળ.

જ્યાં જ્યાં જોઉં ત્યાં એમને જ નિહાળું હું;
પ્રેમમાં શું આંખોમાં ય આવી જાય પડળ?

વીસરી ગયા એ જ અમને સનમ બેવફા;
ધબક્યા રાખે જે ઘાયલ હ્રદયમાં હર પળ.

કાશ ભૂલથી કદી એ આપી પણ દે ઉત્તર;
લખું હું તો એમને હંમેશ જવાબી કાગળ.

ખુદને શોધી રહ્યો હું મુજમાં મને હરદમ;
કસ્તૂરીમૃગ સમો હું તો રઝળતો વિહવળ.

હર કદમ પર છેતરી રહી છે આ જિંદગી;
તારી હર ચાલ મારી જિંદગી બહુ અકળ.

કેમ તૂટ્યા કરે સપના, ખોવાય ખયાલો?
કહો દોસ્તો, જો હોય તમને કોઈ અટકળ.

ન માંગું સોના ચાંદી, ન માંગું હીરા મોતી;
બસ, તું આપ પ્રભુ, જીવવાનું થોડુંક બળ.

કોણ ક્યાં એમ ઓળખાય છે કદી નટવર?
માન્યા જેને આપણા,એ જ કરી જાય છળ..

ઓલ ઇસ વેલ??

2011-12-18T07:54:00.000-05:00

પેલો રાંચો અમસ્તો જ કૂદી કૂદી બરાડ્યા રાખે છે ઓલ ઇસ વેલ;
એ ઇડિયટ શું જાણે બે છેડા મેળવતા અહીં નીકળી જાય છે તેલ!

આમદની છે ભાઈ આઠ આની ને છે ખરચવા પડે ઢગલો રૂપિયા;
ઓલ ઇસ વેલ, ઓલ ઇસ વેલ બરાડતા નથી થવાની તાલમેલ.

કોથળામાં લાવતા જે ચીજ એ હવે આવી જાય ઝભલાં થેલીમાં;
ટકે શેર ભાજી ટકે શેર ખાજા, ખરચ બધો છે ખાતર પર દિવેલ.

ચોરના ભાઈ છે સહુ અહીં ઘંટી ચોર, જ્યાં ત્યાં મચાવે એ શોર;
વાત વાતમાં જાય ફરી, બદલવામાં વાત સહુ હોય એ કાબેલ.

હારેલાને દે જિતાડી, જીતનારને ચખાડી દે હારનો સ્વાદ કડવો;
રમવું પડે જેમ રમાડે રામ દોસ્તો, જિંદગી છે એક અદ્ભુત ખેલ.

પડતા પડતા એ જ પ્યારમાં સાવ અચાનક પડી જાય છે યારો;
જે જિંદગીભર પ્યારમાં ન પડવાની પોકારતા રહ્યા આલબેલ.

હસતા હસતા કરી ગયા એઓ મારા ઘાયલ દિલના ટુકડે ટુકડા;
રમત લાગણીઓની રમતા રમતા અમે થઈ ગયા બહુ ગાફેલ.

તારા કહેવાથી કંઈ વળવાનું નથી નટવર હવે તો શોક શાનો?
કહેવા દે એમને ઓલ ઇસ વેલ, ઓલ ઇસ વેલ, ઓલ ઇસ વેલ.

ભારે પડ્યું છે

2011-12-18T07:49:00.002-05:00

આ ભીડમાં ભળવાનું ભારે પડ્યું છે દોસ્ત મને;
પછી ખુદને મળવાનું ભારે પડ્યું છે દોસ્ત મને

મળતા મળતા મળી લીધું છે એમને એક વાર;
હવે આ ટળવળવાનું ભારે પડ્યું છે દોસ્ત મને.

વસી ગયો છું હું તો વગર પૂછ્યે એમના દિલમાં;
ખાલી હ્રદયે નીકળવાનું ભારે પડ્યું છે દોસ્ત મને.

સળગી રહ્યો છું હું ઇશ્કની આ આગમાં પળે પળ;
રોશની વિના બળવાનું ભારે પડ્યું છે દોસ્ત મને.

એમના હૂંફાળા સ્પર્શને થીજાવ્યો મેં ટેરવે ટેરવે;
ધીમે ધીમે ઓગળવાનું ભારે પડ્યું છે દોસ્ત મને.

થાય છે વિસ્ફોટ લીલીછમ લાગણીનો ભીતરમાં;
લાગણીને પંપાળવાનું ભારે પડ્યું છે દોસ્ત મને.

એને મળ્યા બાદ ખુદને ઓળખતો નથી હું હવે;
આ આયનાને છળવાનું ભારે પડ્યું છે દોસ્ત મને.

થાક્યો પળ પળ ઓરીને કાળની ઘંટીમાં નટવર;
કપરા સમયને દળવાનું ભારે પડ્યું છે દોસ્ત મને.

સાવ Average

2011-12-18T07:42:00.000-05:00

હવે તો એમના વિના કાંટાળી લાગે છે ફૂલોની આ સેજ;
અરે! કોઈક હવે તો મોકલો મારી સનમને આ Message.

હમણાં જ આવું છું કહી કદી ય ના આવ્યા સનમ તમે તો;
રાહમાં તમારી આખે આખો વીતી ગયો છે આ એક Age.

કદર ન કરી કોઈએ અહિં મારી લીલીછમ લાગણીઓની.
ન થયા મારા,ન કદી થવાના’તા એને મેં આપ્યું Leverage.

હું જ કંઈ નથી થયો દિવાનો એમની માસૂમ અદાઓને;
એમની અદ્ભુત અદાઓ પાછળ પાગલ છે આખું Village.

પંખીડાને આજકાલ જૂનું જૂનું લાગે છે સોનાનું આ પિંજરું;
રહેમ કરી કોઈક તો આપી દો એને હવે નવું નકોર Cage.

કેટલાંક ઘાવ હોય છે ગમતીલાં ભલે આપતા હોય એ દર્દ;
ગમતીલાં એ ઘાવ પર ન લગાવ દોસ્ત, તું કોઈ Bandage.

પ્યાર મહોબ્બત ઇશ્ક આશિકી થઈ જાય છે કોઈ પણ વયે;
પ્યાર મહોબ્બત ઇશ્ક આશિકીને ન કરે અસર કદી કોઈ Age.

પ્રેમ પ્રકરણ જિંદગીની કિતાબના રહી જાય છે સાવ અધૂરાં;
લાંબા હાથ સમયના ઊથલાવ્યા રાખે એક પછી એક Page.

દોસ્તો અમસ્તાં જ વાહ કરતા રહ્યા મારી નજમો સાંભળીને;
પરંતુ,નટવર પણ જાણે એની નજમો ય છે સાવ Average.

..........છે

2011-12-18T07:40:00.000-05:00

એમ તો જાણે કે એ સહુના સાવ રસ્તામાં પડી છે;
તો ય આ કમબખત જિંદગી ક્યાં કોઈને જડી છે?

આ લોકોની હવે શું વાત કરવી આપને મારા યારો?
અહિં તો મારી જ જાત મને ખુદને વારંવાર નડી છે.

હવે તું ય સાવ આસાનીથી મને વીસરી ગયો લાગે;
એમ કહીને મારી છાયા મારી સાથે ખૂબ જ લડી છે.

મળી હતી એક વાર નજર એમની ને મારી અચાનક;
જિંદગીમાં મારી બસ એ જ એક રળિયામણી ઘડી છે.

ઇંતેજારમાં એમના ન અંદર જાય ન બહાર નીકળે એ;
પરવશ એવી આ જાત મારી હવે ઘરના ઉંબરે ખડી છે.

ચહેરો તારો નથી જોયો કોઈએ કદી પણ ઓ ભગવાન;
અંતરની આંખોથી નિહાળી તને તારી સૌ મુરત ઘડી છે.

હસતા રહેવાની આદત હવે ભારી પડી રહી છે નટવરને;
કોરી કોરી મારી આંખો કોણ જાણે કેટલી ય વાર રડી છે!

છોડી દે જે

2011-12-18T07:37:00.000-05:00

સુખ દુઃખનો સરવાળો કરવાનું છોડી દે જે;
રેતીના અફાટ રણમાં તરવાનું છોડી દે જે.

માંડ ખાલી થયા છે હવે આંખોના બે કૂવા;
યાદોમાં એમની પાછા ભરવાનું છોડી દે જે.

તેં માની તો લીધા પથ્થરના સનમને ખુદા;
હવે એને દયા માટે કરગરવાનું છોડી દે જે.

એની બે સુરમઈ આંખોની ગહેરાઈ અતલ;
ડૂબી જશે, આંખોમાં ઊતરવાનું છોડી દે જે.

ભગવાન તું આવે જો અહીં તો હારી જ જશે;
સમજી વિચારી ફરી અવતરવાનું છોડી દે જે.

પડછાયો પણ સાથ છોડી જશે એક દિવસે;
ટોળામાં એકલાં એકલાં ફરવાનું છોડી દે જે.

ન માંગે દોડતું આવે, ન વિશ્વાસે કદી રહેજે;
મોતના ઈંતેજારમાં રોજ મરવાનું છોડી દે જે.

આયનો છે તો કદી એ જૂઠ તો બોલશે નહીં;
બદલી વેશ નવા એને છેતરવાનું છોડી દે જે.

જેવો છે એવો પેશ આવજે તું નટવર સહુને;
હવે અમસ્તાં તું ખુદને છાવરવાનું છોડી દે જે.

વખાણ

2011-12-18T07:34:00.002-05:00

અંધકારની થઈ ગઈ છે મને ઓળખાણ;
હું કોણ છું એની મને થઈ ગઈ છે જાણ.

ઝુકાવી દે છે મને જોઈને એની નજર;
કેવી રીતે વાંચુ એની આંખોનું લખાણ?

જ્યાં જ્યાં પડ્યા પાવન પગલાં એમના;
થઈ ગઈ છે ત્યાં તો હીરા પન્નાની ખાણ.

ઇશ્ક મહોબ્બત આશિકી ઉલફત નફરત;
જાણવું કેમ આવી લાગણીઓનું પ્રમાણ?

પીધું છે એ નશીલી આંખોથી એક વાર;
હવે બસ એનું જ થઈ ગયું છે બંધાણ.

વીસરવાની આદત એમને બહુ પુરાણી;
ને મન મારું એમની યાદોમાં રમમાણ.

એની એક નજરની મહેરબાની છે એવી;
મેળવવા એને જુવાનો મચાવે રમખાણ

આંખો મારી ફરકી જાય આજ વારે વારે;
એમના સપનામાં આવવાનાં છે એધાણ.

સાચવ્યો બહુ મઝધારે ઇશ્કના કાફલાને;
આવી કિનારે કેમ ડૂબી ગયા સહુ વહાણ?

કારોબાર-એ-ઇશ્કમાં લાગણીની ન વિસાત;
પાણીના મૂલે થયા કરે એનું અહિં વેચાણ.

ન થા ખુશ તું નટવર તારી વાહ વાહથી;
હોય છે ટેવ મિત્રોને,કરતા રહે એ વખાણ.

કંઈક સળવળીને

2011-11-06T12:07:00.000-05:00

એક શમા એમ બુઝાઈ ગઈ બળીને;

જ્યોત શરમાઈ ગઈ હવાને મળીને.

સપના આવ્યા ને ન ટક્યા આંખોમાં;

વહી ગયા એ આંસુંઓમાં ઓગળીને.

પીવાની ન મળી તક અમને સાકી;

પયમાના થઈ ગયા ખાલી ગળીને.

મને શોધ્યા કરું છું હું રોજ ક્યાં ક્યાં;

ખોવાણો છું હું ક્યાંક ટોળામાં ભળીને.

જરાક જો કોઈએ ટેકો આપ્યો મને;

એને મળતો રહ્યો એના તરફ ઢળીને.

માએ પીરસ્યા રાખ્યું પાણી થાળીમાં;

બાળકો સૂઈ ગયા ભુખે ટળવળીને.

ન રહ્યો પ્યાર, નથી રહી ફિકર મારી;

જતા જતા એમણે ય ન જોયું વળીને.

લખવાનું એ નથી લખી શકાતું નટવર;

અંદર રહી જાય છે કંઈક સળવળીને.

પ્રેમનો આ પ્રમય..

2011-11-06T12:05:00.002-05:00

આપણો તો સનમ સાવ સાચો રહ્યો રહેશે આ પ્રણય;

બસ આપણો નથી રહ્યો આપણો કહેવાતો આ સમય.

તારું હ્રદય ધબકે ત્યાં અને મારું ધબકતું રહે અહિં;

બન્ને અલગ અલગ હ્રદયના ધબકારનો છે એક લય.

તેં સનમ એ રીતે જોયું કે હલી ગયો છું હું ભીતરથી;

તારી આ નશીલી નજરથી પીધો જાણે મેં જુનો મય.

ડૂબી ગયો હું તો તારી મદભરી આંખોની ગહેરાઈમાં;

તારા નશીલાં નયનોમાં વળ ખાય છે પ્રેમના વલય.

બે ઉર છે એક આપણા એક સરખાં છે ધબકાર એના;

થઈશું એક આપણે ભલે આવી જાય ગમે એ પ્રલય.

ભલે દુનિયા કહેતી રહે જે કહેવાની હોય આપણા વિશે;

થઈ જવા દે આપણા હૈયાનો હવે એકબીજામાં વિલય.

સપનું તારું આવતું રહે છે, નથી થતું કેમ એ કદી સાચું?

થઈ રહ્યો છે મને યુગોથી એકને એક અનોખો વિસ્મય.

બહુ મથ્યો નટવર એકલો એકલો જાણવા આ પ્રેમ શું છે?

નથી ઊકેલાતો સનમ તારા વિના તારા પ્રેમનો આ પ્રમય.

રહ્યો છું...

2011-11-06T12:03:00.002-05:00

સાવ અજાણ્યા લોકોને મળતા હું શિખી રહ્યો છું;

દૂર દૂર રહીને સહુ સાથે ભળતા હું શિખી રહ્યો છું.

ખેંચી રહી છે શમા મને એની તરફ એવી રીતે;

પાગલ પરવાનાની જેમ બળતા હું શિખી રહ્યો છું.

અટવાયો છું હું ભવની ભવાટવીમાં ન જાણે કયાં;
જ્યાં મળ્યો થોડો ઢાળ ત્યાં ઢળતા શિખી રહ્યો છું.

ધ્યાનથી કાન દઈ વહેતી હવાના સુસવાટા પર;

પ્રભુનો સુરિલો સુર સાંભળતા હું શિખી રહ્યો છું.

વહી ગઈ એ આ જિંદગીમાંથી સરિતાની માફક;

રાહમાં એની કિનારે ટળવળતા હું શિખી રહ્યો છું.

માંડ્યો છે ડગ એના ગામમાં, એની પ્રેમ ગલીમાં;

મારા ઘર તરફ પાછો વળતા હું શિખી રહ્યો છું.

હતો અહલ્યાસમ સ્થિર એની રાહમાં,એની ચાહમાં;

એના સુંવાળા સ્પર્શે સળવળતા હું શિખી રહ્યો છું.

એકએક શબ્દ વાવ્યો નટવરે પ્રેમથી એના ઉરમાં;

લીલી છમ લાગણી બની ફળતા હું શિખી રહ્યો છું.

કોણ સમજાવે?

2011-11-06T12:02:00.000-05:00

હવે એને જઈને કોણ સમજાવે?

કે મને એના વિના નહિં જ ફાવે.

સમી સાંજે હસીન તન્હાઈઓમાં;

એની ભૂલી વીસરી યાદો સતાવે.

છે પ્યાર એને ય દિલમાં થોડો;
કહો કોઈ દી તો એ થોડો જતાવે.

સૂરજની વાંહે વાંહે ફરે ધરતી;

તો ય સૂરજ એને કેટલી તપાવે?

ભટક્યો રાહ અહિં એને શોધતા;

હવે મને કોણ સાચો રાહ બતાવે?

છેલ્લી ક્ષણે સહુ કોઈ મળી ગયા;

જેને આવવાનું છે એ જ ન આવે.

જીવ હવે કેવી રીતે છોડે ખોળિયું?

કહો એને કે નટવરને ન તડપાવે.

કરતું નથી

2011-11-06T12:00:00.002-05:00

હેતથી ભીંજવી હવે કોઈ તરબતર કરતું નથી;

કાશ કરે તો ય કોઈ ગરજ વગર કરતું નથી.

ખોવાયો છું હું ક્યાં નથી મને એની જાણ થઈ;

ક્યાં હું રહું છું? મને એ કોઈ ખબર કરતું નથી.

ચાર દીવાલો અને એના પર હોય એક છાપરું;

બાંધી દિશાઓની દીવાલો કોઈ ઘર કરતું નથી.

થઈ રહી છે સહુની લાગણીઓ એવી કુંઠિત હવે;

આંખમાં થીજેલ આંસુ ય કોઈ અસર કરતું નથી.

દર્દ-એ-દિલની પડવા લાગી છે આદત હવે મને;

આહ ભરતો રહું,મારા તરફ કોઈ નજર કરતું નથી.

મળી રહેશે બે ગજ જમીન નટવર તને પણ ક્યાંક;

તનથી હોય મોટી એવી તો કોઈ કબર કરતું નથી.

નટવર મહેતાનો કવિતા કિલ્લોલ...

યારી છે.....

શું નવાજૂની છે?

શું વીતી છે??

દવ દિલમાં લગાવીને

ફરે

નથી

દિલની તરજ

લગાવ રાખ

જીવી રહ્યો છું

એ નામને

છે

બહુ કઠિન છે

મારી Desire

નિરાંતે બેઠો છું...

આંસું ખારા.....

આવ્યા છે આંખોમાં આંસું ખારા;ને તો ય લાગે છે હવે એ સારા.ન કોઈ આવે મને ખયાલ બીજા;હર પળ કરું હું તો વિચાર તારા.

અંધારું ઝળહળી રહ્યું છે

.........था

શું કરશો?

आधी अधूरी थी

જવાની તો જવાની છે

એનું નામ પ્યાર છે

છે

શું કરું?

जमानेसे

છે

મળે

રૂઠેલ તકદીર

થઈ ગઈ

હાય રે!

સનમ સનમ સનમ સનમ સનમ

નથી

કરે છે

तकदीरमें

એક જ અભિલાષા

થઈ ગઈ

સાવ કોરો ખત

હર અક્ષર

बहेलाते रहे

છે

ન કર

દરિયો એક તરસનો

तु सनम

ફસાયો છું

થઈ ગયા

છે

છું

આવશે

તો સારું

મળે

નકારી છે

થઈ ગયો ફિદા એની હર ચાલ પર

અનોખો છે

चैन हमे अब तो एक पल नहिं

ફર્યા છીએ અમે

આપી દે

આપી દે

પા પા પગલી

છળ..

ઓલ ઇસ વેલ??

ભારે પડ્યું છે

સાવ Average

..........છે

છોડી દે જે

વખાણ

કંઈક સળવળીને

પ્રેમનો આ પ્રમય..

રહ્યો છું...

કોણ સમજાવે?

કરતું નથી

આવ્યા છે આંખોમાં આંસું ખારા;
ને તો ય લાગે છે હવે એ સારા.

ન કોઈ આવે મને ખયાલ બીજા;
હર પળ કરું હું તો વિચાર તારા.